• 02188725029
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

شکستن پنج قانون در عکاسی

چند سال پیش وقتی اولین Canon dSLR خود را خریداری کردم ، یک کلاس 2 ساعته رایگان در زمینه عکاسی دیجیتال از یک مدرسه محلی گذراندم. آنها سمینارهای رایگان را به عنوان راهی برای بازاریابی در دوره های فشرده 6 هفته ای عکاسی خود ارائه دادند. من در آن زمان با عکاسی دیجیتال تازه کار بودم ، و فیلم 35 میلی متری را یاد گرفتم. در طول کلاس ، من در دفترچه ای که مربی تحویل داده بود ، خط خوردم. چندین قانون عکاسی به من داده شده است تا از آنها پیروی کنم ، اما آیا این بهترین توصیه است؟

 نور کم ، به ISO نسبتاً بالای 1600 نیاز دارد تا بتواند سرعت شاتر را به اندازه کافی سریع نگه دارد. ISO 1600 ،1/125th،f / [email protected] mm.

با استفاده از توصیه های رایج در همه شرایط ، بسیاری از تصمیمات اصلی خلاقانه در مورد ظاهر تصاویر را حذف کنید. پیش بروید و با توصیه های عکاسی حاکم بر سر انگشت مخالف باشید یا آنها را نادیده بگیرید. انتخاب هایی که انجام می دهید به شما امکان می دهد تا تصاویری درست احساس کنید - و این نقطه شیرین واقعی است.

بنابراین بیایید پنج قاعده عکاسی را بررسی کنیم و ببینیم آیا شما با آنها موافق هستید یا مخالف آنها.

1. ISO را 400 قرار دهید


یکی از نکات کلیدی استاد من تعیین ISO بر 400 و فراموش کردن غیر از آن بود.

از آنجا که من چیزی در مورد عکاسی دیجیتال نمی دانستم ، به نظر توصیه خوبی بود ، بنابراین من آن را امتحان کردم. من همچنین تصاویر تار زیادی ایجاد کردم. در ISO 400 تنظیم شده و با دیافراگم باز f / 3.5 روی لنز کیت من محدود شده بود ، من اغلب نمی توانستم به اندازه کافی سرعت شاترسریع  را جمع کنم تا از تاری حرکت جلوگیری کند. برگشتم به حالت عکسبرداری خودکار (کامل خودکار یا برنامه) و ناگهان تصاویرم دوباره شارپ شدند.

من تنظیمات موجود در عکسهای حالت خودکار را کالبد شکافی کردم و - احتمالاً این را حدس زده اید - تفاوت اصلی در حالت خودکار این بود که ISO بالاتر است ، سرعت شاتر سریعتر را فراهم می کند و تاری حرکت را کاهش می دهد.

اگرچه این تصویر به دلیل ترکیب نامناسب باعث برش نمی شود ، اما اسب نیز کمی تار است زیرا ISO من خیلی پایین است و به این ترتیب سرعت شاتر من کم می شود. آنقدر سریع نبود که حرکت اسب متحرک را فریز کند. ISO 800 ، 1 / 160th ، f / 5.6 ، 176 mm.

افزایش ISO دیجیتال شما باعث حساسیت بیشتر حسگر دوربین در برابر نور می شود ، به این معنی که می توانید در دیافراگم های کوچکتر و / یا سرعت شاتر بیشتر در شرایط کم نور عکس بگیرید. مانند فیلم ، افزایش ISO شما می تواند تصویری دانه دار یا نویزدار ایجاد کند. اما برخلاف فیلم ، دوربین های دیجیتال دارای ظرفیت ISO فوق العاده ای هستند. دوربین های سطح بالا مانند Canon 1Dx Mark II دارای قابلیت ISO 51،200 قابل ارتقا تا 409،600 هستند! پایبندی به استاندارد ISO 400 مانند این است که وانمود کنید هنوز در حال فیلمبرداری هستید و تمام پیشرفت های اخیر فناوری دیجیتال را نادیده بگیرید.

در اوایل سال جاری من در Mesa بودم ، ایالت AZ از اسب های وحشی رودخانه نمک در سحر عکس می گرفتم. در طول ساعت آبی ، من با ISO خیلی کم شروع کردم ، سرعت شاتر کم شد ، و یک سری کامل از تصاویر در حال حرکت را ثبت کردم (به تصویر بالا مراجعه کنید) ، در ISO 800 ، فقط این یکی حرکت ندارد.

iso 800

روز بعد ، من از ایزو 12،800 شروع کردم تا شاتر را به اندازه کافی بالا نگه دارم تا از حرکت جلوگیری کنم ، به تدریج ISO من کاهش می یابد و خورشید روشن تر می شود.

ISO 12,800

روز بعد ، من از ISO 12،800 شروع کردم تا شاتر را به اندازه کافی بالا نگه دارم تا از تاری حرکت جلوگیری کنم ، به تدریج ISO من کاهش می یابد و خورشید روشن تر می شود.

ISO 1250

گرچه ممکن است این تصاویر نسبت به عکس های ISO 400 پرنویز تر باشند ، نویز تقریبا همیشه به تاری حرکت ترجیح داده می شود. نویز دیجیتال را می توان مدیریت کرد ، در حالی که یک عکس تار را نمیشود کاری کرد.

تنظیم ISO خود به مقدار غیر واقعی کم و گذاشتن آن نوعی توصیه یا قانونی است که من شما را به نادیده گرفتن آن تشویق می کنم.

2. شما هرگز نیازی به شات سریعتر از 1/500 ثانیه ندارید


یک عکاس مشهور در آموزش وجود دارد (من اینجا نیز از او نام بردم) که می گوید شما هرگز نیازی به عکسبرداری سریعتر از 1/500 ثانیه ندارید. من هم توصیه او را نادیده می گیرم. به دلیل زیر :

سرعت شاتر 1/500th

این تصویر که در 1/500 ثانیه گرفته شده است ، تاری حرکت را در پاهای اسب نشان می دهد. بعضی اوقات ممکن است بخواهید به طور عمدی حرکت تاری را در تصاویر خود بگنجانید زیرا سرعت را به روشی پویا نشان می دهد و در این حالت همان چیزی است که من می خواستم. اگر می خواستم هیچ تاری حرکت نداشته باشم ، باید سرعت شاتر بیشتری را انتخاب میکردم.

سرعت شاتر 1/640th

این تصویر در 1/640 ثانیه گرفته شده است ، واضح تر است. کمترین میزان تاری حرکت در پاها را دارد اما باز هم تاری حرکت را نشان می دهد.

سرعت شاتر 1/1000th

اگر در 1 / 1000th و بالاتر عکس بگیرید ، می توانید تصاویر واضح و بدون تاری از اشیا-یا حیوانات در حال حرکت سریع را بدست آورید. در این تصویر حتی قطرات آب نیز به موقع فریز می شوند.

بسته به اهداف خلاقیتان ، ممکن است بخواهید از 1 / 100th آزمایش کنید و شات کنید ، تا 1 / 8000th ثانیه. دلیل نادیده گرفتن این قانون است. رعایت 1/500 ثانیه به عنوان حداکثر سرعت شاتر ، بسیاری از گزینه های خلاقانه شما را از شما می گیرد.

3. عکاسان جدی همیشه از سه پایه استفاده می کنند


آیا مربی  شما به شما گفته است که برای خلق تصاویر حرفه ای ، همیشه باید از سه پایه استفاده کنید؟ این توصیه دیگری است که ممکن است بخواهید از آن چشم پوشی کنید ، مگر اینکه نوع کار شما واقعاً به سه پایه احتیاج داشته باشد. به عنوان مثال ، عکاسی در شب به دلیل سرعت شاتر بیشتر به سه پایه نیاز دارد.

همچنین مطالعه کنید : نحوه استفاده از حالت Program برای تنظیم ISO شما

عکاسی در شب - با سه پایه

عکاسی با نوردهی طولانی ، عکاسی نجومی و عکاسی از مناظر هنگام غروب یا طلوع همه نمونه های خوبی از زمان استفاده از سه پایه برای ایجاد تصاویر عالی هستند.

عکاسی ماکرو اغلب به سه پایه نیاز دارد اما گاهی اوقات این کار را نمی کند. این تصویر با دست ساخته شده است.

عکاسی ماکرو - دستی ، بدون سه پایه

عکاسی در خیابان هرگز به سه پایه احتیاج ندارد. حرفه ای ترین عکاسان خیابانی که می شناسم از بدنه دوربین های کوچک با لنزهای پرایم استفاده می کنند. چیزی که آنها را جدی می کند این است که آنها همیشه دوربین خود را حمل می کنند و همیشه آماده عکسبرداری هستند. برای یک عکاس خیابانی ، چسبیدن به یک سه پایه در واقع کمی مضحک به نظر می رسد ، اینطور نیست؟

عکاسی خیابانی - دستی

من یک عکاس بسیار جدی هستم و تقریباً هرگز از سه پایه استفاده نمی کنم. من دو تا دارم: یک سه پایه Travel Flat Benro و یک گیتزو با یک سر توپ کاملاً راست Stuff BH 40. من همیشه یکی را در ماشین یا چمدانم دارم ، اما دیگر به ندرت از یکی استفاده می کنم.

آیا این بدان معناست که من دیگر یک عکاس حرفه ای نیستم؟ البته که نه. من به سراسر دنیا سفر می کنم تا از اسب ها و حیات وحش عکس بگیرم. من در مورد تصاویری که می سازم بسیار جدی هستم. مسئله این است که تصاویر من معمولاً به سه پایه احتیاج ندارند. هنگام عکاسی از اقدامات سریع ، گاهی اوقات استفاده از آن حتی نتیجه مثبتی ندارد.

هنگامی که دو نر وحشی در صحرا شروع به مبارزه می کنند ، من در حالی که وضعیت بدن را تنظیم می کنم و به دنبال بهترین زوایای صحنه برای بهبود ترکیب خود هستم ، شروع به شات می کنم. گاهی اوقات یک اسب نر وحشی می تواند فقط برای چند ثانیه دوام بیاورد. اگر برای تنظیم سه پایه خود مجبور به مکث می شدید ، احتمالاً این موقعیت را از دست می دهید.

اسب های نر وحشی - دستی. ISO 250 ، 1 / 800th ، f / 8 @ 98 mm

عکاس حرفه ای بودن مربوط به لوازمی نیست که انتخاب میکنید یا استفاده نکنید. قصد شما ممکن است کاملا متفاوت از عکاس با استفاده از سه پایه باشد. اگر چنین است ، توصیه او را برای استفاده از آن نادیده بگیرید.

4- فقط در حالت دستی عکس بگیرید


بیشتر عکاسان حرفه ای و پردرآمد که می شناسم در اولویت دیافراگم عکس می گیرند بنابراین فکر می کنم این قانون بیشتر توصیه عکاسان قدیمی و یاد گرفته روی فیلم است. این عکاسان با استفاده از حالت دستی بزرگ شده اند زیرا این تنها گزینه موجود است. آنها گزینه های حالت اولویت خودکار ، دیافراگم یا شاتر را ندارند.

 چرا یاد نمی گیرید که از همه حالت های دوربین استفاده کنید؟

از حالت دستی استفاده کنید و ایزو خود را روی Auto تنظیم کنید. عکسبرداری از پرتره؟ با اولویت دیافراگم آزمایش کنید و سپس حالت پرتره دوربین خود را امتحان کنید.

عکس سلفی در حالت برنامه پرتره. 100, 1/100th, f/3.5 @ 50mm

امروزه دوربین ها عملکرد شگفت انگیزی دارند. هر کسی که به شما می گوید فقط از حالت دستی استفاده کنید ممکن است اهداف عکاسی متفاوتی از شما داشته باشد. اگر هدف شما اطمینان از ایجاد بهترین تصاویر ممکن است ، توصیه آنها را نادیده بگیرید و تمام توانایی های دوربین عقب و جلو را یاد بگیرید.

5. فقط در نقطه شیرین لنز خود عکس بگیرید


اگر پیگیر باشید ، با توجه به همه این توصیه های خوش فکر ، دوربین شما در حالت دستی است و به یک سه پایه متصل است. ISO شما 400 تنظیم شده است و شما از حداکثر سرعت شاتر 1/500 استفاده می کنید. در مورد دیافراگم و فاصله کانونی نیز باید قانونی وجود داشته باشد ، درست است؟ وجود دارد.

نقطه شیرین ترکیبی از دیافراگم و فاصله کانونی است که در آن لنز در بهترین حالت کار می کند. اگر نظراتی راجع به لنزهای بزرگنمایی خوانده اید ، ممکن است در امتداد این موارد چیزی مشاهده کرده باشید: عکاسان اینگونه نقدها را می نویسند تا بتوانید از عکسبرداری در قسمت به اصطلاح نرم لنز خود جلوگیری کرده و به سمت نقطه شیرین آن بروید.

شما می توانید با ساختن یک سری تصاویر از همان سوژه ، در همان شرایط نوری ، با استفاده از هر دیافراگم در هر فاصله کانونی و مقایسه نتایج ، نقطه شیرین لنز خود را ارزیابی کنید.  این نوع ارزیابی برای روح من  شکننده و غیر ضروری به نظر می رسد. اگر یک لنز بزرگنمایی خریداری می کنید ،  زیرا به آن فاصله کانونی در کیف خود نیاز دارید. چرا آزمایشی بر روی لنز خود اجرا کنید که ممکن است شما را در استفاده از آن در حداکثر فاصله کانونی تردید دهد؟

نقطه شیرین واقعی ساختن تصاویری است که احساس خوبی شما  نسبت به آن دارید. ISO 2500 ، 1 / 80th ، f / 4.5 @ 73mm

درعوض ، در مورد یادگیری قابلیت های لنز خود با استفاده واقعی از آن چطور؟ با گذشت زمان ، ممکن است به تدریج یاد بگیرید که نقطه شیرین در f / 8 و 100 میلی متر است ، زیرا هر تصویری که در آن دیافراگم و فاصله کانونی بگیرید ، شگفت انگیز است. به جای اجتناب از بقیه محدوده فاصله کانونی لنز و ترکیبات دیافراگم ، می توانید با استفاده از نقطه شیرین یک عکس دوم بگیرید. اگر زمان عکسبرداری از تصویر دوم نباشد ، اشکالی ندارد. فقط سپاسگزار باشید که شما لنزهایی دارید که قادر به ضبط تصویر است.

برای مشاهده اطلاعات بیشتر در مورد ایزو ، سرعت شاتر ، دیافراگم و ... اینجا بروید.


  • همه
  • عکاسی
  • چاپ
  • کاتالوگ
مشاهده بیشتر برای مشاهده همه shift را نگه دارید مشاهده همه